گسترده‌اى است . از اين‌جا آشكار مىگردد كه سعادت مخصوص گرونده دين حق ، همان « كمال » اوست و اما مطلق سعادت ، مخصوص به گرونده به دين حق نبوده بلكه در ديگران نيز يافت مىشود . البته به شرطى كه روح انقياد وفرمان‌برى داشته باشند و عناد و ستيزه‌جويى در آنان نباشد . و اين همان چيزى است كه عقل به آن حكم مىكند و از شرع نيز آشكار مىشود ، زيرا شرع حدود احكام عقلى را تعيين مىكند ، چنان‌كه در حديث مشهور نبوى صلى الله عليه و آله رسيده است كه فرمودند : « بعثت لأُتمّم مكارم الأخلاق » . « 1 » ونيز در روايت در مورد « كسرى » و « حاتم طائى » آمده است كه اين دو ، به خاطر صفت عدل و جود و دادگرى و بخشش ، عذاب نخواهند شد . و در كتاب خصال از امام صادق عليه السلام از پدرش ، از نيايش از على عليه السلام رسيده است كه فرمود : إنّ للجنّة ثمانية أبواب : باب يدخل منه النبيّون والصديّقون ، وباب يدخل منه الشهداء و الصالحون . وخمسة أبواب يدخل منها شيعتنا ومحبّونا . فلا أزال واقفاً على الصراط أدعو وأقول : ربّ سلّم شيعتي ومحبّي و أنصاري و أوليائي و من توّلاني في دار الدنيا ، فإذا النداء من بطنان العرش قد أجبت دعوتك وشفعتُ في شيعتك . ويشفع كلّ رجل من شيعتي و من تولّاني ونصرني وحارب من حاربني بفعل أو قول في سبعين من جيرانه وأقربائه . وباب يدخل منه سائر المسلمين ممّن يشهد أن لاإله إلّااللَّه ، و لم يكن في قلبه مثقال ذرّة من بغضنا أهل‌البيت . « 2 »

--> ( 1 ) . من براى به اتمام رساندن مكارم اخلاقى برانگيخته شدم ( 2 ) . بهشت را هشت در است : از يك درِ آن پيامبران وصديقان و از يك درِ آن شهيدان وصالحان وارد مىشوند و از پنج درِ آن شيعيان و محبان ما داخل مىگردند . پس من بر صراط مىايستم و كنار نمىروم ، درخواست مىكنم و مىگويم : پروردگارا ! شيعيان ومحبان و يارى كنندگان ودوستان من و هر كس را كه در سراى دنيا نسبت به من دوستى ابراز داشته است سالم نگه‌دار . پس در اين از باطن عرش ندامى آيد : همانا درخواستت را پذيرفتم وشفاعت تو را نسبت به شيعيانت قبول كردم . و هر فرد از شيعيانم وهركس كه مرا دوست داشته و يارى رسانده است و با دشمنان من باسخن و عمل جنگيده است ، هفتاد تن از خويشان وهمسايگان خود را شفاعت مىكند . و در ديگرى است كه ساير مسلمين كه شهادت به وحدانيت خدا داده‌اند و در دلشان به اندازه ذره‌اى كينهء خاندان من نباشد از آن وارد بهشت مىشوند